Mythische plekken in Nederland/België

[Lizzy]

Hallo allemaal,

Naar aanleiding van een discussie met vrienden heb ik eens na zitten denken over onze eigen bijzondere, mytische plekken. Nee, we hebben geen Chalice Well of een Stonehenge, maar wat hebben we dan wel? Wat voor bijzondere verhalen hangen er aan plekken in Nederland en België?

Voor Nederland kwam ik in ieder geval al uit bij deze drie, maar ik hoop er samen met jullie nog velen meer te vinden!  :hug:

De Hunebedden

Een hunebed is een steenkamer die bestaat uit grote staande stenen (de draagstenen) overdekt door grote platte stenen, de zogenaamde dekstenen. Tussenruimtes werden opgevuld met kleinere stenen, de stopstenen. Deze zijn meestal verdwenen. Vaak werd aan de zuidkant een ingang gemaakt. Het geheel werd overdekt met aarde zodat een forse heuvel ontstond. In Nederland gebruikte men zwerfstenen als bouwmateriaal, in andere landen de lokale steen (in België bv. puddingsteen).

Leylijn Stonehenge - Externsteine


Een grote leylijn loopt vanuit Stonehenge in Engeland (ten noorden van Salisbury nabij Amesbury) naar Externsteine in Duitsland (nabij Horn bij Paderborn). Beide locaties zijn als oud keltisch heiligdom in gebruik geweest. Deze leylijn loopt door Nederland voor een groot stuk. De volgende leycentra worden door deze lijn gekruist:
·    Stonehenge (Engeland)
Een grote steencirkel van megalieten die in de voor-christelijke tijden hier is neergezet.
·    Domburg (Zeeland), de oude Duinenburg
De noorderburcht op Walcheren is door de Vikingen aangelegd.
·    Oosterhout (Noord-Brabant), Slotbosse Toren
Deze toren maakte eens deel uit van het grote Kasteel Strijen. Alleen de 26 meter hoge toren van baksteen bleef staan. Na de 80-jarige oorlog wordt het kasteel vernield door kanonvuur, waarna de bakstenen uit de ruïne gebruikt werden voor ondermeer gebouwen in Oosterhout. (Bron: ANWB) Alleen de hoek van de toren rest nog, juist in deze hoek ligt het leycentrum. Het centrum is zwaar negatief deels door de veldslag die hier heeft plaatsgevonden en deels door de brand die het kasteel in vuur en vlam zette. Dat het leycentrum nog steeds zwaar negatief is wordt ondermeer ook aangeduid door het babylijkje dat hier een aantal jaren terug is gevonden.

Leylijn Clervaux - Wijnaldum


De Witte Wieven

Het geloof aan witte wieven vindt zijn oorsprong in de Germaanse tijd. De megalithische monumenten werden als hun woonsteden gezien. Volgens de overlevering gaan ze vrijwel altijd in het wit of vuilwit gekleed, wat de naam zou verklaren. Er wordt ook wel een verband gelegd met "wetende wijven", dus waarzegsters. Witte wieven werden ook wel als de geesten van heksen gezien of van andere vrouwen die kwaad gedaan hadden. Behalve in hunebedden woonden de witte wieven in kleine heuveltjes en terpen. Ze hadden daar de in- en uitgang naar hun holen. 's Nachts kwamen ze te voorschijn, langzaam zwevend.

Witte wieven zijn in vrijwel geheel Europa bekend. Zo heten ze bijvoorbeeld in Frankrijk Dames Blanches. In Nederland komen sagen over witte wieven voornamelijk voor in Oost en Noord-Nederland (voormalig Saksenland). Mistflarden en nevels worden in Noord-Nederland ook wel witte wieven genoemd.

In het Achterhoekse dorp Zwiep (bij Lochem) is een klein themapark gewijd aan witte wieven. In de buurt van Lochem, Zwiep en Barchem werd vroeger vaak de sage van de witte wieven van Zwiep verteld; een verhaal over de rijke boerendochter Johanna die verliefd is op een arme boerenzoon. Johanna’s vader wil dat zijn dochter met een rijke boerenzoon trouwt en verzint voor de rivalen een opdracht waarbij ze de rust van de witte wieven moeten verstoren. Een diepe kuil in de Lochemse berg bij Zwiep wordt de "Witte Wievenkuil" genoemd.

[Torc]

Een bijdrage van een van onze Druïdische Basis-cursisten uit België, Heidi de Nil.

Zaterdag 30 september

Het was  mooi weer in Bouillon, echt eens de moeite om naar toe te gn. Het kasteel is nog een mooi feodaal monument, die je maar zelden in België meer ziet. De valkenier heeft ook zijn best gedaan, en er was zelfs een Condor… We hebben genoten van het Middeleeuwse eten en natuurlijk ook van de Semois.

Op de terugweg zijn we eventjes lang FORRIERES gereden om DE STENEN VAN DE DUIVEL te gaan bekijken, we dachten er te mediteren, maar spijtig genoeg waren de stenen omgeven door draad en liepen er koetjes rond dit mooie overblijfsel, maar dit hebben we eruit geleerd. (zie foto in bijlage van een deel van de stenen)

De stenen van de duivel …
In het gehucht INZOMET (betekenis : op de top) liggen de overblijfsel van een megalithisch bouwwerk. Vroeger bestonden de stenen van de duivel uit zes DOLMENS (stenen tafels). Elke dolmen bestond uit drie stenen, waarvan er één een tafel op de beide andere vormde. In totaal stonden er zo achttien stenen in een cirkel.

In 1846 signaleerde meneer Latour, onderwijzer in Forrières, het bestaan van dit oord aan meneer Geubel, rechter van instructie in Marche, die zich in die tijd bezighield met het recenseren van monumenten van vroegere cultus in het Ardense woud. Deze ontdekte het bestaan van zeventien stenen. De dolmentafels waren omver geduwd en stonden tegen hun voetstuk die gemiddeld zes voet hoog waren. De ontbrekende steen zou voor de verharding van een nabij gelegen pad gediend hebben.

Volgens Geubel kwamen deze stenen van een druïden-cultus. Huidige onderzoekers wijzen de oprichting van zulke oorden aan een nog veel oudere periode toe dan de Keltische civilisatie. De meeste megalithische monumenten van dit oord zijn afkomstig van 2500 tot 1500 voor Christus (Neolithicum).

Aan de hand van het schrale resultaat van de opgravingen die in 1897 verricht werden door A. De Loë (2 stukjes Silex, enkele beenderfragmenten en enkele scherven van een aardewerk – waarschijnlijk van Belgo-Romeinse afkomst), kan de leeftijd van de stenen van de duivel niet bepaald worden. Hoe dan ook, ze bestonden al voordat de druïden in onze streken woonden. Maar het is mogelijk dat zij het oord gebruikt hebben voor hun cultus.

De Stenen van de duivel zijn de laatste overblijfsels van een ruzie tussen de inwoners van Nassogne en Forrières. Volgende de legende zou in de 7de eeuw, aan het moeizame begin van de kerstening, de heilige Monon, een schotse monnik die in het bos van Nassogne woonde deze stenen omver hebben geduwd. Voor de inheemse bevolking warden deze stenen een monument van een heidens oord. De inwoners van Forrières, waren kwaad door deze heiligschennis en vermoordden de heilige. Later, tijdens de Saint-Mononprocessie, volgden de verschillende dorpen op alfabetische volgorde. Bij de letter “F” (van Forrières), schreeuwden men : achteruit, diegenen van Forrières die Saint-Monon gekwetst hebben !. De trouwe dorpelingen van Forrières moesten achteraan in de stoet lopen. De jeugd van Forrières en Nassogne hierdoor opgehitst, gingen elkaar vaak te lijf. Om deze gevechten te voorkomen ging de processie niet maar naar Nassogne.


Een oord vol geheimzinnigheid
De benaming “stenen van de duivel” is geen uniek geval. Deze benaming zou van de legende kunnen komen waarin verteld wordt dat de duivel de stenen uit de lucht had laten vallen. Het is ook mogelijk dat deze naam door enkele priesters was verzonnen met de bedoeling de gelovigen uit de buurt van deze heidense oorden te houden. Er wordt verteld dat er onder de grootste steen een schat begraven ligt en dat hij toebehoort aan degene die de steen weet op te tillen.

Enkele meter van de stenen werd een kruisbeeld geplaatst om de suprematie van de kerstening op de voorouderlijke geloof te laten zien.

Het terrein waarop de stenen staan is staatseigendom en valt onder monumentenzorg.

[Dububrannos]

Ik ben van nature een beetje aan de luie kant daarom gewoon wat reclame voor mijn eigen site  :whistle: waar je veel info vind over de megalieten in belgië http://www.dububrannos.be.
Met informatie over:

Megalithisch Complex van Wéris

Dolmens
Een stukje ster (Morceau d'etoile)
Meetje en Peetje

Menhirs
De enige bewerkte menhir van België
De menhir van Neufchateau
Pierre Brunehaut
Pierre Qui Tourne (1)
Pierre Qui Tourne (2)
Pierre Saint-Hubert
Zeupire

Cromlechs
Blantch Cayous d'Mouchny
De verdwenen cirkels van Diepenbeek
Pierres du diable of Cuvelée du diable

Andere Megalieten
Keltische Offersteen
Pierre à marier
Megalieten zonder verdere gegevens

[Explorer]

Zichtbaar vanuit mijn raam...

Op de grebbeberg tegen de Rijn aan ligt een oude ringwal die waarschijnlijk voor heidense rituele doeleinden is gebruikt. Trouwens een erg leuke plek om een keer een viering te doen misschien.

Hier op de ginkelse heide net buiten het dorp (Ede) liggen een aantal grafheuvels. Ik weet met zekerheid dat daar ooit een (neo)druide wat stiekume dingen heeft lopen doen die hier in de bijbelgordel eigenlijk niet kunnen ;-). (er schijnen trouwens regelmatig een aantal pagans rond te zwerven op dat stukje hei).

Iets verderop in de Planken Wambuis ligt het 'kruup-onder'. Een groepje heuveltjes tijdens de ijstijd door de gletsjers gedeponeerd. Het verhaal gaat dat het zo heet omdat een heidense priester verjaagd is uit een tempeltje iets verderop en dat hij zich daar een poos verborgen heeft gehouden. (ook al zo'n plek waar zo'n neo-druide af en toe rondkruupt).

Nog iets verder, bij Wolfheze, liggen de 'wodanseiken'. De bomen hebben niets heidens, ze zijn een paar eeuwen geleden zo door de romantici genoemd. Maar daar vlakbij liggen wat prachtige grafheuvels en een sprengkop (gegraven bron).

Hier aan de noordrand van het dorp ligt huize Kernhem. Daar spookt het natuurlijk (de witte vrouwe). Er loopt een leilijn over een pad naar een oude (graf)heuvel en langs de 'bloedsteen'. Als je met volle maan in die steen prikt zou hij bloeden. Sfeervol mysterieus laantje. (ik ben trouwens zelf nogal erg ongevoelig voor leilijnen en 'energieverschijnselen'). Waarschuwing! Er is een kruidentuin met een 'heksenbol', als heksen daar in kijken verdwijnen ze... zeggen ze.. je bent dus gewaarschuwd <grin>.

Ik woon 8-hoog, dus er is nogal wat zichtbaar vanuit mijn raam dus <grin>.

[Dububrannos]

Hier aan de noordrand van het dorp ligt huize Kernhem. Daar spookt het natuurlijk (de witte vrouwe). Er loopt een leilijn over een pad naar een oude (graf)heuvel en langs de 'bloedsteen'. Als je met volle maan in die steen prikt zou hij bloeden.

Heb ik leren kennen via het Suske en Wiske album "het witte wief", enkele jaren voor ik door de druïdenmicrobe gebeten werd  :grin:

[Explorer]

Hier aan de noordrand van het dorp ligt huize Kernhem. Daar spookt het natuurlijk (de witte vrouwe). Er loopt een leilijn over een pad naar een oude (graf)heuvel en langs de 'bloedsteen'. Als je met volle maan in die steen prikt zou hij bloeden.

Heb ik leren kennen via het Suske en Wiske album "het witte wief", enkele jaren voor ik door de druïdenmicrobe gebeten werd  :grin:

hahaha, dat klopt! Ik heb die Suske en Wiske vorig jaar gekocht. Een groot deel van mijn wereldbeeld komt volgens mij uit Suske en Wiske's <grin>.

[Lizzy]

Heeft iemand hier wel eens één van onze Leylijnen gelopen?

Ik denk erover om eentje te bezoeken die door Oegstgeest loopt, dat is relatief dichtbij voor mij.

Lizzy

[Dububrannos]

Heb net via een tweedehands internetboekhandel een exemplaar besteld van "Nos pierres et leurs légendes" van W. en M. Brou besteld.
Dit boek is een uitgebreide lijst van alle bestaande en verdwenen Belgische megalieten, maar is niet meer in de gewone handel verkrijgbaar. Ik zit nu al te kwijlen...

[Bart]

Heeft iemand hier wel eens één van onze Leylijnen gelopen?

Ik denk erover om eentje te bezoeken die door Oegstgeest loopt, dat is relatief dichtbij voor mij.

Lizzy

Bij de oude Mathias kerk in Warmond schijnt een Leylijn te liggen. Ben er wel geweest, maar ben er blijkbaar ongevoelig voor.

[bluestormwatcher]

Leylijnen in Noord Holland:

Alkmaar: DC 150, Centrum: westzijde van de St. Laurens of Grote kerk.
Vanaf hier loopt een leylijn naar Wynaldum.

Amsterdam: DC 310, Centrum: tussen Nieuwendijk 29 en Prins Hendrikkade 21.
Op dit centrum verrees nooit een kerk, burcht of plein. Volgens een oude kaart uit 1625 was dit gedeelte onbebouwd, en heette "haringpakker". Hier was eens een belangrijke kade met opslagplaatsen, eens het economisch kloppend hart van Amsterdam.

Enkhuizen: DC 135, Centrum: westelijke muur van de Westerkerk.
Het centrum heeft een positieve uitstraling. In het vlakbij gelegen pand Westerstraat 148, binnen de invloedssfeer van het centrum, woonde omstreeks 1800 de boekverkoper Johannes Over de Linden, die het mysterieuze Oera-Linda-Boek schreef of samenstelde.

Haarlem: DC 155, Centrum: tussen Ridderstraat 22 en Nieuwe Kruisstraat 21. Dit is een positief centrum, wat misschien geïllustreerd wordt door de gevelsteen in het huis Ridderstraat 22, met het opschrift "de Liefde".

Heemskerk: DC 124, Centrum: toren van de oude kerk.

Heiloo: DC 160, Centrum: toren van de Witte kerk.
Op dit positief stralende centrum werd volgens de pendel de vruchtbaarheidsgodin Fostare vereerd. Er was ook een offersteen en een bron met genezend water, de latere Wilibrordusput.

Hilversum: DC 135, Centrum: achter Veerstraat 8 en Groest 104.
Dit centrum voelt vrij neutraal aan.

Laren: DC 120, Centrum: aan de weg naast het St. Janskerkhof.
Volgens de overlevering werd hier in voorchristelijke tijden op 7 Juli (naamdag van St. Jan) het grote lichtfeest gehouden ter ere van Balder, de god van het licht.
Zowel de Hilversumse weg, als de oude parallelweg maken een bocht om het kerkhof heen. Juist in deze bocht bij het einde van de verkeersheuvel op de oostelijke autorijbaan ligt de kern. Volgens de pendel was het eens met een doorsnede van 726 meter het sterkste knooppunt van Nederland. De indruk werd echter gewekt dat de uitstraling door het verkeer behoorlijk gedevalueert is.

Schoorl: DC 88, Centrum: in het gebouw van het oude Raadhuis.
In deze omgeving zijn gedurende de periode 1975 -1988 verscheidene ufo's gesignaleerd.

Texel (Den Burg): DC 155, Centrum: aan de oostzijde van de Hervormde kerk.
Volgens paranormale waarneming stond hier , temidden van een aantal aarden wallen, een menhir met drie gladde ronde stenen in een driehoek aan de voet geplaatst. Later werd ten oosten van deze plaats door de Vikingen een ronde houten burcht gebouwd.
Dit centrum is door een kerkelijn via Wynaldum, het voormalige klooster te Bartlehiem en de kerk van Rinsumgeest verbonden met de kerk van Pieterburen.

Texel (Hoge Berg): DC 245, Centrum: aan de noordkant van het bos aan de Doolhofweg.
Een klein heuveltje vormt de kern van het centrum met rechtsdraaienden energie. Deze plaats is niet positief. Er is zware strijd geleverd en de mannelijke heerszuchtige energie is zeer sterk. Aan de oostelijke basis van deze heuvel vonden zomers rituelen plaats voor de vruchtbaarheidsgodin. Even ten zuiden van deze heuvel was een plek met een heilige eik in een zes diameter grote steenkring. Ten oosten van de kern moet een tempel voor Fostare hebben gestaan. Omstreeks 1050 is het geheel verwoest.

Wognum: DC 335, Centrum: tussen toren en schip van de kerk.
Het torentje van een eerdere kerk zou omstreeks 1400 achter de huidige toren hebben gestaan.

Zaanstad: DC 170, Centrum: tussen Dam en Hogendijk.
Hier is nooit een kerk, monument of plein gebouwd. Dit centrum is door een leylijn via Wognum en Medemblik verbonden met Wynaldum.

[yemanya]

Op Ameland is een kleine heilige bron te vinden. Deze heet nu de Willibrordsdobbe, maar was oorspronkelijk geweid aan de god Foste of godin Fosta (berichten hierover zijn wat dubbel). De bron ligt vlakbij het dorpje Nes.