Ik beschrik me. Opa roept
achter het gazige gordijn.
De stilte stamelt. Geen enkel woord
kan hier voldoende zijn.
Oma zingt een lied. Mijn hoofd suist.
De lichten verdampen
in dieper duister. Mijn hart ruist
slaat over, palpiteert.
de schemer
het huilen
de dood
het leven
de stilte
te groot
