Blaadjes vallen op de grond
zachtjes
heel zachtjes
Een deken van mist bedekt het land
en maakt de wereld
kleiner
De boom trekt zich terug
in zichzelf
En maakt zich kalm op om alles te verliezen
wat hij heeft
behalve zichzelf
Kalm
Want hij weet
het komt weer terug
Het zal weer groeien
Maar nu is de tijd voor rust
Nu is de tijd voor het zelf
Nu is de tijd voor terugkijken
en genieten
Diep in de schoot van moeder aarde
Tot het weer tijd is om te ontkiemen.
