Als de nacht lang op ons hangt, zijn de dagen kort van kracht en licht.
In die lange nacht is het de alom oude maan, die waakt over jong en oud,
zo licht, inspiratie en levenskracht geeft,
O, zo subtiel die dingen kracht bij zet,
zonder dat het oog het ziet en ons hart het voelt.
Staan we elke ochtend op.
Als vrouwe maan de andere wereldse kant van ons aardse broeders en zusters
gaat verlichten met haar klein, maar energiek levenslicht,
O, zo subtiel die dingen kracht bij zet,
dat twee mensen nog dichterbij elkaar komen en liefde is dat ons bindt.
In deze tijd van het jaar als licht het nog verliest van donker,
zit er voor ons niets anders op, dan ons ogen te sluiten en diep te voelen
waar ons eigen licht begint en eindigt,
daar waar onze kracht zit als energie, wilskracht, inspiratie en liefde,
O, zo subtiel die dingen kracht bij zet,
voor onze eigen heling en genezing is het eerst het vrouwelijke terug te voelen
in jezelf om dan het evenwicht tussen de ware vrouw en de ware man in jou zelf
die balans te vinden wie jij nu werkelijk bent op de cadans van het leven.
Is het, het licht vinden van de zon achter wolken, muren of gemoed.
Zonder dit licht kan een mens nooit dat worden wat hij of zij diep van binnen is
en nooit naar buiten kan treden met haar of zijn ware gelaat.
Alleen daar waar de zon altijd schijnt, kan alleen daar transformatie plaatsvinden
door het licht van de zon,
O, zo subtiel die dingen kracht bij zet,
dat leven van mens, eekhoorn en kraai een leven is van liefde en verandering
zo kan een zaadje ontkiemen en worden wat hij of zij zelf is,
een wezen zoals de sterren, de maan en de zon
als een licht voor zichzelf en als een wegwijzer naar het ware licht voor anderen.
Hé, daar loopt een vrouw met een licht in haar hart
het leven in van alle dag.
Laat ons transformeren
samen met die vrouw in een zon voor alle dag, voor alle leven,
voor altijd, het licht van de zon.
Het vrouwelijke en het licht van de zon
december 2009
Edwin Vanmontfort

OBOD DRUID COLLEGE OF HEALING