onkruid wieden

[Nanda]

Hallo,

Ik zit met een gewetenskwestie en vroeg me af hoe jullie hier mee om zouden gaan.
Ik heb sinds 4 jaar een tuin, heerlijk!!! Maar de tuin heeft ook onderhoud nodig. En nu sta ik dus weer op het punt onkruid te gaan wieden. Nu heb ik al een probleem met het woord onkruid, want wie bepaalt dat? Maar goed, de inmiddels grote paardebloemen enz moeten er uit. Ik kom dan echt in een innerlijk conflict, want heb er moeite mee deze mooie paardebloemen enz te doden, ook denkende aan de plantengeesten (zijn dat voor planten ook dryades?)die ik "dood" maak. Ik probeer de plant zijn energie terug te laten trekken, maar zoveel tijd heb ik dan ook weer niet en uiteindelijk gaat het er met wortel en al uit.
Ben ik nu te ver doorgeslagen of ... tja of wat?

hoe gaan jullie hier mee om?

van bij de ondergaande zon,
Nanda

[Turtle]

Hallo,

Ik zit met een gewetenskwestie en vroeg me af hoe jullie hier mee om zouden gaan.
Ik heb sinds 4 jaar een tuin, heerlijk!!! Maar de tuin heeft ook onderhoud nodig. En nu sta ik dus weer op het punt onkruid te gaan wieden. Nu heb ik al een probleem met het woord onkruid, want wie bepaalt dat? Maar goed, de inmiddels grote paardebloemen enz moeten er uit. Ik kom dan echt in een innerlijk conflict, want heb er moeite mee deze mooie paardebloemen enz te doden, ook denkende aan de plantengeesten (zijn dat voor planten ook dryades?)die ik "dood" maak. Ik probeer de plant zijn energie terug te laten trekken, maar zoveel tijd heb ik dan ook weer niet en uiteindelijk gaat het er met wortel en al uit.
Ben ik nu te ver doorgeslagen of ... tja of wat?

hoe gaan jullie hier mee om?

van bij de ondergaande zon,
Nanda

Vorig jaar heb ik een stukje van mijn tuin met verwilderingszaad ingeplant, voor het grootste deel één- en twee jarigen. Het was een genot om al die 'onkruidjes' te zien bloeien en mijn op dat moment licht depressieve stemming kreeg bij ieder nieuw opkomend kruidje een zwengel naar de positieve richting. Het heeft ook een prachtige serie fotoportretten van bloemen opgeleverd. Maar dit jaar is mijn hele tuin verwilderd en dat loopt een beetje parallel met mijn leven. Veel groei, maar nog weinig bloei.

Dus ben ik, met de herfst in aankomst maar eens flink gaan wieden en schoffelen. Dit gaat zo niet werken, ik geef gehoor aan een innerlijke drang orde op zaken te stellen en de meest fysieke spiegel daarvan is mijn tuin. Als ik straks weer wat op orde ben in de tuin, ga ik misschien wat bollen planten of een mooie struik waar ik na de winter weer plezier van heb en zo krijgt mijn tuin vorm. Paardenbloemen trekken wij uit, de bladeren eet het konijn. Alles heeft nut maar niet op elk moment en in elk leven. Kijk naar de tuin als geheel en weet dat als je niet een schifting maakt het sterkste zijn plek zal opeisen. Beslis dan of dat is wat je wilt.

Els

[Lianne]

Hoi,

Onkruid? Ik noem het liever wildkruid, want er zit veel mooi spul tussen, hoewel dat natuurlijk subjectief is.

Hoewel ik van mijn tuin geen aangeveegde verlenging van mijn huiskamer wil maken en alles zo natuurlijk mogelijk door elkaar wil laten groeien, moet ik erkennen dat ik van mijn tuin geen natuurgebied kan maken want daar is ie te klein voor. (Aan de achterkant zo'n 18 meter op een breedte van 11 à 12 meter.)
Zo gaat dat met relatief kleine tuinen, vind ik. Als ik bepaald wildkruid zijn gang maar zou laten gaan zou dat gaan woekeren en blijft er geen ruimte over voor andere mooi groen. Zo gaat dat in de natuur: het recht van de sterkste. En onze zwakkere broeders helpen we toch ook?

Hoeveel respect ik ook heb voor ál het groen: woekerend wildkruid gaat uit mijn tuin!
En ach, onkruid vergaat niet niet... ondervind ik elk jaar weer.

Groetjes,
Lianne