Gedicht ´Vakantie aan Zee`

[AwishOFpeace]

Vakantie aan zee doet je even vergeten
het leven van alledag dat je leidt thuis
daar waar je huis staat en fijn voelt en thuis bent.

Dat ik een druïde ben van het leven of
een ander die mensen helpt psychisch en emotioneel in hun leven of
verpleegkundige of korpsmarinier wil worden om mensen te beschermen
tegen slechteriken waar ook ter wereld of gewoon een gelukkig mede-mens
zijn met beperking of zonder
of lieve moeder zijn van drie kinderen en liefste van een tuinder of of.

Je vergeet niet letterlijk wie je bent,
maar voelt en weet dat je samen het bos, de duinen, het Tesselhuus, de zee
en het leven bent in vrijheid en vriendschap samen op weg
door het dierbare, maar altijd leerrijke leven.

En ieder mens is er om met elkaar
om alles beter, mooier en fijner te maken
voor elkaar, voor mekaar, voor iedereen is plek
doe waar het leven om je heen echt om vraagt en volg je talenten en
je hart met verstand of verstand met je hart natuurlijk en in Liefde en vriendschap.

Kijkend in de blauwe vlam van het tafelvuur
zie ik dat mijn vlam er nog altijd een is om vriendschap en Liefde
te geven en nog steeds het spel te leren wat Leven is
en mijn levenswijzers vrouwen zijn
Frederique,
Milou,
Nicolle,
Annet
om er maar een paar te noemen.

En nog zoveel anderen ook mannen hoor!

Bedankt dat ik het spel van leven mag spelen
met veer en humor soms directheid
vrij en los in het leven met een lach en traan.

Vakantie aan Zee
november 2010
Edwin Vanmontfort