Je wordt er stil, verdrietig en moedeloos van
als je op tv ziet wat jouw vertroebelde zieke geest, Anders Behring Breivik,
tot wandaden maakte tegen mens en eigen Noorse samenleving.
Als je een ware christen was,
had je nooit en nooit te nimmer een mens willen doden,
want een christen heeft altijd zijn of haar vijanden lief.
Als je echt in Jezus gelooft had, had je nooit een wapen te hand genomen,
want Jezus was geweldloos in geest en daden.
Als je ook goed naar Jezus had geluisterd, had je open en barmhartig
je geest en je hart geopend vol liefde voor de ander.
Had liefde nog meer magische kracht gehad
dan hadden de kinderen van Moeder Aarde die voor je stonden
het water uit het meer gehaald en het ijskoud gemaakt en
het boven jou hadden laten neervallen dat jij van kop tot teen een ijsblok werd.
Of dat ze donkere wolken vol onweer konden maken en met bliksemflitsen
jouw geweren onklaar zouden maken.
Of dat ze de kogels in bloemen vol liefde hadden kunnen veranderen.
Want vol liefde waren ook je landgenoten die jij vermoordde.
Want liefde had jou tot inkeer kunnen brengen
je geest en je hart vrij, ontroebel, helder en open kunnen maken
dat jij deze verschrikkelijke misdaad had ingezien
als misdaad tegen mens en eigen Noorse samenleving.
Want samen leven is met elkaar en niet tegen mekaar.
Liefde maakt heel met duizenden rozen in de lucht.
Noorwegen en de wereld treurt om haar onschuldige jonge slachtoffers.
Dat ze vrede mogen vinden.
En dat de overlevenden veel liefde, troost en kracht mogen krijgen
gevuld met genezend helder licht.
Liefde is het sterkst niet terreur en misdaad!
Stil, verdrietig en moedeloos
juli 2011
Edwin Vanmontfort

OBOD DRUID COLLEGE OF HEALING