Mey wrote:Mijn twee eurocentjes:
Je hebt lijden en lijden. Wat is erger? Jij die longkanker hebt of het buurmeisje wiens kat dood is gegaan nadat er iemand over heen gerden is? In mijn visie: beiden zijn even erg! Nu zul je mischien verbaasd kijken en zeggen: ja, maar longkanker is toch veel erger? NEE! Voor beide personen wegen deze dingen even zwaar, alleen worden ze met een andere weegschaal gemeten.
Ik ben hierin van mening veranderd. Het ene lijden is het andere niet. Ik vond het beangstigend om dit te ontdekken het kan toch steeds weer dieper lijkt t wel. Ik heb nu een paar keer gehad dat de grenzen van wat mij mogelijk leek weer verlegd werden en dat is steeds een bijna ontwrichtende ervaring geweest. Ik ben het met je eens dat verdriet of lijden de ruimte vult die er is en als zodanig een totaalervaring is, maar mijn ervaring is dus dat die ruimte zich kan uitbreiden. Dit is heel moeilijk te omschrijven merk ik, hopelijk is t een beetje duidelijk wat ik bedoel of herken je t. Misschien is het wel wat jij bedoelt met die andere weegschaal
Een oordeel hierover kan je inderdaad niet aan de situatie an sich hangen, inderdaad zijn er mensen die ziektewinst uit hun slachtofferschap halen, op een ongezonde manier met hun lijden omgaan en hun omgeving gebruiken om dat in stand te houden. Mijn ervaring is dat diep werkelijk lijden weinig woorden gebruikt. Het is niet iets wat je makkelijk kan delen, lijden is een eenzaam avontuur. Net als iemand die echt hoge koorts heeft ook niet zoveel te kletsen heeft..zoiets...
Torc en Ivy, Bluestormwatcher, sterkte gewenst.
En Torc het is voor mij goed te lezen over wat je schijft over dit jaer en de mogelijkheden die dit ook kan bieden. Daar kan ik wel wat mee, bedankt.
Groetjes van Inga