buitenbeentje

[Saille-Panthera]

En dat vind ik nou het fijne van OBOD, je kan de cursus doen, ook als je jezelf geen druide vindt
Ondanks dat ik mezelf nooit druide zou noemen, wil ik toch na de bardencursus (als ik daar ooit doorheen kom, lol) toch verder met de ovatengraad...

Maar je verbind je inderdaad wel aan de OBOD, daarom noem ik mezelf wel soms een OBODie, grin

[Explorer]

Ik weet nog niet wat ik met druidry ga doen.
Ik zit nog in de lees en aftastfase.
Ik vind het interessant, maar of het echt mijn ding is...
Daar wil ik nog even over denken.

ja, ik ook, al ruim 3 jaar .
Mijn 'ding' is natuurbeleving. Zowel fysiek, mentaal als spiritueel.
Het past (blijkbaar) binnen druidry, maar niet al het druidry past binnen mijn ding. En dat vind ik ook prima, eigenlijk is dat best juist wel leuk en interessant, al die verschillen. Al met al heb ik veel plezier binnen deze stroming en leer toch best wel wat her en der.

[nathalitanis]

Ik ben het eens met Saille-Panthera en Explorer, ik ben ook veel meer een natuurmens, en sommige dingen die bij druidry horen vind ik gewoon heel erg leuk; het creatieve aspect ervan bijvoorbeeld.
Ook de rituelen vind ik erg interessant om te lezen, maar zelf doen zal ik ze niet zo gauw, gewoon omdat dat niet in me zit.
Verder heb ik me, zoals ik al eerder vertelde, eerst heel lang in Wicca verdiept (eigenlijk omdat van alle natuur/spirtualiteit-stromingen daar de meeste boeken over te verkrijgen zijn), maar ook heb ik veel over Boedhisme geleerd, en kun je bij ook veel over het Jodendom en Hindoeisme vinden. Het is dus voor mij eigenlijk een logische stap om dan ook zoveel mogelijk als ik kan over druidry te leren. Of ik dat na die cursus dan ook dagelijks in praktijk ga brengen is een andere vraag; zodra ik buiten ben in de natuur dan voel ik toch al die connectie met alles om mij heen, en daar heb ik in principe geen cursus voor nodig, maar ik vind het gewoon leuk. Ik ben wel van plan om alle graden af te lopen, als mijn portomonee het toelaat. Ben gewoon erg nieuwsgierig naar wat er allemaal nog meer komt.  :)

[nathalitanis]

Een cranebag is een verzamelbuidel. En die van mij is nou ook weer niet zo makkelijk over het hoofd te zien als je er voor staat volgens mij.

Heel mooi! Zelfgemaakt?

[Explorer]

Een cranebag is een verzamelbuidel. En die van mij is nou ook weer niet zo makkelijk over het hoofd te zien als je er voor staat volgens mij.

Heel mooi! Zelfgemaakt?

yep, met wat hulp uit de 'otherworld'.

[Callantic]

Hoi hoi

Het idee van buitenbeentje komt ook mij niet vreemd voor.

Als kind was ik met andere dingen bezig, dan de andere
kinderen van mijn leeftijd. Ik had het geluk een opa te hebben die
altijd ergens in de bossen liep, en ik mocht mee. Dus terwijl
mijn vriendjes voetbalden en dat soort dingen. Zocht ik kevertjes en
vlinders. Dat is ook nooit meer veranderd.

Als ik nu kijk dan hoor ik ook nergens bij, mijn collega's, vinden mij
een rare vogel die altijd maar boeken leest en met die honden bezig is.
Mijn ouders zijn er vast van overtuigd dat ik tot een enge sekte behoor.
En sinds ik meer natuurlijk en millieu bewust leef en heksen boeken
lees, heb ik geen vrienden meer over. Ik wordt daar niet triest door.


De kans dat ik een opleiding ga volgen is vrij klein, omdat ik vaak me
eigen gevoel volg en zelf mijn invulling wil geven. Ik noem me zelf dan
ook geen heks of druide, dat is ook puur uit respect voor zij die dat
wel zijn.

Ik ben blij dat ik mijn pad mijn doel
in het leven ga vinden.

[AwishOFpeace]

Ja, ik ben misschien inderdaad anders in mijn bezigheden en interesses dan de doorsnee mens, in de woonvorm waar ik woon tussen mijn andere 17 medebewoners (alle ook lichamelijke gehandicapten) is mijn levensstijl inderdaad heel anders. Aan mijn uiterlijk is niets raars, ja die elektrische rolstoel en beademingsslangetje en verder dat vredesteken en niet te vergeten die vriendschapssteen om mijn nek. Op mijn kamer staan op elke windrichting een Boeddha als vrede voor die richting van de wind en heb een altaar gewijd aan de natuurelementen. En heb wat duifveren achter op mijn rolstoel.

De meeste medebewoners (waar ik bij thuis hoor) en groepsbegeleiders weten dat ik spiritueel ben, niet ieder zal weten wat precies nou, maar ik ben nog al vrij daar in.
Dus als iemand iets vraagt vertelt ik best veel erover, het valt me op dat de meeste niet gek opkijken meestal weten ze er al iets, een paar weten er echt niets van. En iedereen weet en kent wat gedichten van mij. Bij geboortes van personeel of ze zijn oma geworden of in geval van triestere zaken overlijdens, ben ik vaak degene die ze troost geeft of mee blijdschap geeft in een persoonlijk gedicht.
Het komt wel eens voor dat mij men vraagt om iets te schrijven bij een overlijden (bijvoorbeeld voor die vriend Rene, hadden zijn ouders gevraagd, dat gedicht heb ik paar maanden geleden ook geplaatst bij het knusse haardvuur).
Ook hadden ze me gevraagd voor een gedicht bij het lentefeest. Dus ze weten mij te vinden.

Verder sta ik open voor ieder, door vaak een luistend oog te zijn en heel soms iets van mezelf te vertellen nu vaker dan vroeger. Ik durf nu ook vaker daarbij mezelf te zijn als vroeger.  

Verder laat ik mijn gedichten ook wel eens plaatsen in ons kerkblaadje.

Mijn ouders en familie en vrienden weten van mijn spirituele zoektocht al af. Maar ja, ik ben al 10 jaar op weg op pad in het spirituele. Langs cursussen psychologie, filisofie, parapsychologie, Reiki en van Boeddha naar Jezus en van vriend Jezus terug naar mezelf in mijn roots gewoon hier buiten, onze eigen spirituele basis.
En heb nu druidry gevonden waar mijn innerlijke naar op zoek was en is en waar mijn hart thuis is en naar verlangt, is verbonden zijn met hier en nu en in de natuur natuurlijk.
De meeste begrijpen dat ik hier mijn spirituele basis heb en niet ver weg ergens.

Ik noem mij al druïde, universele druïde omdat ik dat al was en ben. Maar ik wist het zelf nog niet.

De Obod studie en Reiki cursus is het beste wat mij tot nu toe is overkomen in mijn 35 jaar Edwin.

Misschien een kleine anekdote. Omdat ik maar zeer beperkte handfuncties heb, doen ik de rituelen door visualisatie op dat vlak is deze studie wel heel ideaal mooi.
Ik had samen met mijn ouders een boom (kleine eik was van zelf uitgekomen )
verplant hier niet ver weg van mijn oud tuintje naar een plek waar paar jaar geleden een oude notenboom was omgevallen door een februari stormwind. Wij wonen nu tijdelijk in een tijdelijk gebouw naast ons afgebroken oud gebouw. Maar die kleine was ook weer omgegaan met wortels en al. Wij deze boom verstevigd met stok en band drie bakstenen erom heen gelegd en voor de boom een mooie witte steen ervoor. ´s avonds heb ik een ritueel gedaan voor kracht en heling voor boom en steen dat ze een zegen mogen zijn voor mens en dier en al het leven.
Ja, vorige week witte steen weg. De steen ligt in de wei ernaast, ja daar ligt mijn steen, niemand te zien. De man met de grasmaaier zal gedacht hebben wat ligt hier voor een rare steen in de weg, dus weg ermee.
Paar dagen verder gisteren dus. Mijn ouders op bezoek. Vragen hoe het met de boom is. Vertel hen van de steen, en zonder dat ik iets vroeg, stond mijn vader met de schofel en hark al klaar om meteen de steen te redden. Mijn moeder en ik zeiden tegelijk pa eerst even koffiedrinken, die steen wacht toch op ons. Zo zie je maar.

Ik vind het jammer dat het niet bij iedereen van jullie zo vol begrip en vrede wordt ontvangen, hopelijk gaat hun hart en ogen openen, dat het zo mag zijn voor ieder van jullie.
Fijn om dit gedeeld te hebben met jullie allemaal, in vrede en liefde,
Edwin
doei
 :rainbow:  :sunshine:
P.s. nog een kleine meditatie en dan naar het eten met de gang.
Tot een volgend keer.
de ballen!  :hop:

[Ditalidas]

Zo, wat doe jij tegenwoordig?
Ik studeer voor heiden  :grin:

Zo had ik hem nog niet bekeken, moet ik zeggen.

Het komt bij mij niet zo veel ter sprake en in de kringen waar ik rond waar zijn ze nog gekker dan ik ben, dus dan val ik met mijn cursusje en denkbeelden niet eens zo heel erg op.

Mijn cursisten enzo (ik geef les op eenhondenschool) weten niet wat ik doe of wat mijn overtuigingen zijn, maar waarom ook. Het is geen onderwerp wat snel ter sprake kom als ik ze vertel hoe ze met hun hond moeten omgaan en hoe ze hun hond die kunstjes kunnen leren.

Ik geloof ook niet dat je het aan mij zou kunnen zien, hoewel ik toch veel hoor van mensen dat ze mij een echt heksje vinden. Maar dat komt dan misschien door de grote hoeveelheden kruiden en thee die ze dan in mijn keuken hebben ontdekt. Vraag me nooi,t als je thee komt drinken, wat voor smaken heb je? Want dan krijg je een antwoord waar je oren van gaan zuisen

Maar ik moet zeggen, ik vond het ook wel spannend toen ik mijn ouders ging vertellen dat ik een cursus parapsychologie ging doen. En even later dat de druide cursus op mijn pad gekomen was. Maar ze hebben zo iets van: als jij er maar blij van word. En dat zien ze natuurlijk ook. Ze zien me groeien.

Dus tja, buitenbeentje... volgens mij ben je gewoon heerlijk uniek. Zoals jij is er geen ander. We hebben overlappende interesses, maar lopen niet hetzelfde pad. Dat is zo mooi aan het leven. Dat maakt het leven zo divers en dat maakt mensen, in mijn opinie, zo intressant...

[nathalitanis]

Vertel hen van de steen, en zonder dat ik iets vroeg, stond mijn vader met de schofel en hark al klaar om meteen de steen te redden.

Ik vind dat echt zo mooi!  :)

Mijn moeder is overigens ook om nu; na Castlefest was ze ten eerste al helemaal lyrisch over de mensen die er rond liepen, en over de optredens (ze voelde zich er meer thuis dan in andere groepen). Ze heeft ook flyers meegenomen van Rapalje en daar gaat ze nu mee naar toe, en naar Omnia wil ze ook al.
Toen heeft ze de docu op rtl 5 gezien over hekserij, en daarna hebben we eindelijk eens een goed gesprek gehad over waar ik nou eigenlijk mee bezig ben – ze had dus een compleet verkeerd beeld over de rituelen, die ik zo wie zo al niet doe. Wel grappig hoe dat mensen in zo’n korte tijd om kunnen slaan. “Dat van die godelijkheid in de natuur, daar ben ik het helemaal mee eens” zei ze...
Sja, als ik het zeg is het eng en onzinnig, en als anderen zeggen klinkt het logisch. Ach, daar ben je moeder en dochter voor, he?

[AwishOFpeace]

nathalie schreef"]

Wel grappig hoe dat mensen in zo’n korte tijd om kunnen slaan. “Dat van die godelijkheid in de natuur, daar ben ik het helemaal mee eens” zei ze...

Ja eigenlijk is het heel grappig dat mensen op de een op andere dag omgaan, maar ik vindt dat mooi en ontroerend dat het gebeurt zoals bij jouw moeder is gegaan, Nathalie. Dat moet toch een fijn gevoel geven bij jezelf?  

Maar goede dingen in het leven opent mensen, harten en geeft ogen licht van liefde en vrede.

doei, Edwin